Opracował: Rajmund Piżanowski
Legenda Pułku Ułanów spod Krechowiec została silnie związana z ziemią stanisławowską, tą piękną krainą, bezgranicznych pól, dębowych lasów oraz lekko falujących wzgórz, które od wieków były widownią rozgrywających się walk i bitew. Kraina Ta zwana Kresami była obszarem, gdzie przez długie lata naszych dziejów rozgrywały się największe bitwy polskie przeciw najeźdźcom ze wschodu.Właśnie Kresy stały się kolebką ułanów polskich. Można zapytać: gdzie i kiedy powstał sławny Pułk Ułanów?
Otóż na początku i wojny światowej tworzyły się polskie oddziały przy boku armii rosyjskiej. Rosjanie z pełną premedytacją stwarzali trudności w organizowaniu polskich szwadronów. Polacy jednak na przekór stwarzanym trudnościom, utworzyli dwa polskie szwadrony ułanów, które latem 1915 roku walczyły na Polesiu a wiosną 1916 zostali przez Rosjan wysłani na front pod Baranowiczami. Kiedy upadł carat w marcu 1917 roku dwa polskie szwadrony ułanów zostały przekształcone w pułk? Pułk odmówił złożenia przysięgi rewolucyjnemu rządowi rosyjskiemu i dokonał wówczas ślubowania według własnej roty na rzecz idei wierności, wolnej i zjednoczonej Polsce. Rosjanie dokonując dyslokacji wojsk przenieśli ułanów do Galicji, gdzie ich pułk stacjonował w pobliżu Stanisławowa.
W związku z zaistniałą sytuacją burmistrz miasta Antoni Stygar udał się wraz z delegacją mieszkańców do dowódcy Pierwszego Pułku Ułanów płk Bolesława Mościckiego, prosząc o pomoc i ratunek. Płk Bolesław Mościcki 23 lipca 1917 roku wydał Ułanom rozkaz wkroczenia do miasta i zaprowadzenia w nim ładu i porządku. Ułani zaatakowali rosyjskich grabieżców. Szablą i lancą bronili życia i mienia mieszkańców. Po dość ostrych walkach ulicznych miasto zostało ocalone. Wdzięczni Stanisławowianie z ogromnym entuzjazmem okazali wybawcom już na ulicach Stanisławowa swoją bezgraniczną wdzięczność, wszędzie serdecznie ich witając i goszcząc. Na poczekaniu na ich cześć układano pochwalne wiersze i poematy.
