Zabłotowo

Historyczne wzmianki i dokumenty z lat 1435 - 1475 poświadczają dość dokładnie o istnieniu w widłach Bystrzyc Nadwórniańskiej i Sołotwińskiej wsi zwanej w "zapiskach" Zabłotowo a w niektórych Zabłotów. Która nazwa jest właściwa niech na ten temat wypowiedzą się historycy, albowiem w zapisach są niekiedy używane dwie nazwy Zabłotowo lub Zabłotów. Czas powstania wsi trudno określić, ale z pewnością może sięgać XIV lub nawet XIII wieku. Zabłotowo było wsią cudownie położoną na równinie z nielicznymi pagórkami między którymi, przepływało mnóstwo potoków i strumyków. Znajdowało się tu bardzo dużo miejsc bagnistych, które niejednokrotnie chroniły mieszkańców przed napadami różnych grabieżców. Od tych bagien i błota być może wzięła się nazwa Zabłotowo lub Zabłotów. Od strony południowo - zachodniej wsi rozciągał się gęsty, duży, piękny, dębowy las z dość pokaźną ilością zwierzyny. Las pomimo doznanych zniszczeń w jakiejś części przetrwał do dziś - jest to stanisławowski stary park, który był miejscem wypoczynku i spacerów naszych babć i dziadków. Oj żeby te drzewa mówić umiały niejedno z wielkich wydarzeń by nam opowiedziały. W swym dzienniku z 1672 roku Ulrich von Verdum tak oto napisał: "Na południowy zachód od miasta jest piękny, dębowy las a w nim znajduje się różna zwierzyna". Dobrze, że zachowały się, chociaż skromne zapisy i opisy inwentaryzacyjne z pierwszej połowy XVII wieku, w których opisano około 65 wiejskich gospodarstw. W zapisach tych określono położenie niektórych zagród, teren, nieurodzajność pól, należności płatnicze itp. W Zabłotowie w obiegu były też monety Rzeczypospolitej z końca XVI a początku XVII wieku. Źródła podają, że istniejąca tam wieś była osadą dobrze zorganizowaną "mającą w sobie starodawne tradycje w życiu i kulturze". W zapisach ziemskich często pojawiają się treści, że znajdowało się tam dużo "bagien nie przydatnych", "błoto nieużytkowe", "łąka nad bagnem" itd. Z zapisów tych dowiadujemy się, że ostatnim właścicielem Zabłotowa był szlachcic z rodziny Rzeczkowskich. Od niego, bowiem wieś wraz z lasem wykupił hetman koronny wielki Stanisław Rewera Potocki, który miejsce to na fortecę wybrał nie przez przypadek. Myślał od dawna o wybudowaniu w tym miejscu twierdzy broniącej Rzeczpospolitej przed hordami tatarskimi, kozackimi, wołoskimi. Po wykupieniu wsi początkowo Rewera Potocki wybudował drewniany zamek, który nazywał się myśliwskim. Służył on wówczas jako miejsce wypoczynku, polowania oraz dysput nad obronnością Rzeczpospolitej przed wrogami.