Ogłoszenia

Składamy wyrazy wdzięczności dla Pana Piżanowskiego za rekomendację świetnego przewodnika jakim okazał się Pan Bogdan Ozarko Polak ze Stanisławowa.  Bez jego pomocy, nasza wycieczka tropami rodzinnych przodków w czerwcu 2008 byłaby bezowocna.   Z Panem Bogdanem udało się nam zwiedzić miasto Stanisławów, ciekawe zabytki tego grodu z interesująco barwnym ich opisem a także cudowne okolice Stanisławowa, których historia jest tak piękna i tak mocno kulturowo związana z naszą ukochaną Ojczyzną POLSKĄ. Dzięki Panu Bogdanowi udało się nam w krótkim czasie odnaleźć naszą daleką rodzinę.  Pan Bogdan jest Polakiem z  dziada pradziada mieszka w Stanisławowie, mówi pięknie po Polsku.  Jego dobra znajomość historii miasta, stanisławowskich okolic, a także osobiste zaangażowanie się, poświecenie nam swego czasu ułatwiły oraz uatrakcyjniły nam naszą wycieczkę po Stanisławowie i okolicach. Była to wycieczka bardzo  owocna, różnymi ciekawostkami urozmaicona aż żal, że tylko 2-dniowa.  Uważam, że  Polacy  turyści czy historycy, mogą bardzo wiele skorzystać z usług Pana Bogdana.  

Z różnych zapisów i relacji Stanisławowian wiadomo, że w XIX wieku z okazji rocznicy Unii Lubelskiej powstał kopiec. Niektórzy zaś twierdzą, iż w roku 1906 w 160 rocznicę urodzin wodza insurekcji usypano kopiec Kościuszki. Jedyny ślad na jaki natrafiłem to  w „Kurierze Stanisławowskim” z dnia 30 września 1906 roku widnieje krótka wzmianka, że w założonym w 1896 roku miejskim parku usypano kopiec sławy i chwały na 5 metrów wysoki. Górną część kopca tworzył wysoki kamienny pomnik, osadzony na okrągłej, dwustopniowej płycie, do której dochodziło się serpentynową ścieżką. Tyle Kurier. Jeżeli ktoś coś na temat ten wie, niech zechce podzielić się swoją wiedzą.

Redakcja nasza zwraca z gorącą prośbą do wszystkich, którzy na ten temat posiadają wiedzę lub dokumenty, aby byli łaskawi podzielić się swoimi wiadomościami i zechcieli do nas napisać. Serdecznie dziękujemy.

Redakcja dysponuje kilkoma kompletami po 45 sztuk reprintów przedwojennych pocztówek Stanisławowa. Chętni mogą zamówić w naszej redakcji:

W związku z przygotowywaną monografią Małopolskiego Inspektoratu Okręgowego Straży Granicznej w Przemyślu poszukuję ( zdjęć, pamiątek, wspomnień ) związanych z działalnością przedwojennej Straży Granicznej, a w szczególności Inspektoratów Granicznych (IG) oraz komisariatów i placówek SG.

Ponadto zainteresowany jestem wspomnieniami wychowanków Bursy dla dzieci żołnierzy i oficerów SG z lat 1933 -193,9 której siedziba znajdowała się w Przemyślu a od 1937 we Lwowie.

Otrzymane materiały zostaną wykorzystane za zgodą państwa, w publikacjach dotyczących MIO SG w Przemyślu oraz w monografii. Po wykorzystaniu zostaną one odesłane osobom, które zdecydują się odpowiedzieć na mój apel i prześlą materiały.

Na podstawie losów wojennych strażników granicznych można przypuszczać iż wielu oficerów i szeregowych SG obawiając się represji ze strony aparatu komunistycznego w Polsce wybrało emigrację polityczną i na stale stałe osiedliło się w Kanadzie lub USA. Poszukuję osób, które znają lub mogą przekazać informację o wojennych i powojennych losach zasłużonego oficera SG kierownika Inspektoratu Ceł w Wolnym Mieście Gdańsk oraz kierownika Inspektoratu Okręgowego SG w Przemyślu w latach 1933-1935 insp. Wiktora Zaklińskiego.

Drodzy Państwo przez wiele lat fakt istnienia SG był przemilczany przez władze komunistyczne, żołnierze SG byli prześladowani i represjonowani za sam fakt służby w formacji granicznej a po transformacji jak nastąpiła kraju w latach dziewięćdziesiątych nastąpił kult Korpusu Ochrony Pogranicza natomiast nadal zapomina się o formacji granicznej, która zajmowała się ochroną 2/3 granic ówczesnego państwa.

Drodzy Państwo ocalmy wspólnie od zapomnienia chwalebną historię kresowych strażników granicznych . Zainteresowanych proszę o kontakt listowny lub na podany w adresie e-mail.